7 Temmuz 2010 Çarşamba

Stutgart Baden- Württemberg AKM’den Gelen Canlar

   Stutgart Baden- Württemberg AKM’den Ülkemize Sivas katliamının yıldönümü sebebiyle gelen canlarımız Türkiye’nin bir kaç yerini dolaşırken, Sivas’a gitmeden beldemize de geldiler…

     Canımız kardeşimiz rahmetli Ali Gögercin’in kabrini de ziyaret ettiler. Dualar okudular. Sonra Cem Evimizde, gelen canlarımıza geleneksel usullerle hazırladığımız yemeklerden ikram ettik.

     Kafile, beldemize uğrayan misafirlerden daha kalabalıktı. Yaşanan bazı olumsuzluklar, araçlarının bozulması gibi…  nedenle, konuklarımızın bir kısmı beldemize uğrayamadı.

    Bu gece yapılan ziyaretin ardından biraz dinlenip, aynı gece Sivas / Madımak otelinin yapıldığı yerde zamanında bulabilmek için telaşla yola koyuldular.

   Sevgili Ali’nin kızı Aylin’inde aralarında olmak üzere vedalaşarak bizden ayrıldılar.

   Değerli canlara bu örnek davranışlarından dolayı teşekkür eder ve bu gayretleri için kutlarız.



***



 Bu gün Cuma…  İslam inancı açısından “Cuma Namaz”larının ayrı bir yeri vardır. AKP’nin ve onun ardındaki güçlerin “Alevileri Asimile” etme anlayışının devamı olarak okunan “online Ezan” çağrısı sonucu, Fethiyeli olmayan bir grup Camiye gitti. Her zaman olduğu gibi… Bunlar devlet dairesi ile inşaatta çalışan işçi ile memurlar. İnançları gereği ibadetlerini yapmaya başları dik, şevkle, göğüslerini gere gere gidip geliyorlar.  Ben de hayranlıkla bakıyorum onlara. Kim inançlı, kim inançsız; kiminki Tanrı katında makbul, kiminki değil? Orasını Allah bilir. Hüküm O’nundur.

   Demokrasi: “çoğunluk idaresidir.” Bu tanım eksik olması hesabı ile yanlıştır. Demokrasi: “%99 çoğunluğun iktidarda olduğu bir yapıda, azınlıkta kalan %1’in haklarının hukuksal güvencede olduğu ve bu azıklıkla ve diğer çoğunluğun da “temel insan hak ve hürriyetlerine” dokunulmadığı, dokunulamadığı bir rejimdir… “Demokrat” yada “uygar insan” olmaksa, bu değerlere saygıyı içselleştirmiş insan demektir.

 İnançlar ve düşünceler eleştirilebilir; fakat kınanamaz. Farklılıklara saygı temel insan hakkıdır; dolaysı ile farklılığını açıklamak, yaymak ve yaşamakta bir insan hakkıdır…

 Bu zeminden harekâtla, cemaatinin olduğu yerlerde Cami yapılması(kamu kaynaklı değil) ve bu camilerden ezan okunması ve cemaatinin camiye gidip ibadet etmesi ise bir “insan hakkıdır ve buna saygı duyulmalı.”

   Geldik “zurnanın zırt dediği,” yere... Nüfusunun %99 Alevi olduğu, Cami Cemaatinin(yerleşik halk bakımından) olmadığı bir yerleşim yerinde bulunan tarihi cami ile minaresinin “sözde restorasyonu” için 235,000,00(İKİYÜZOTUZBENBİN)tl kaynak ayırmak ve ertesinde “online ezanı” oranın yerleşik halkının %99’una sormadan okutmak, “%1’in insan hak ve hürriyetine saygı ve hizmetin gereği” midir?...

 Alevilerin ibadethanesi “Cem Evleri ve Baba Damlarıdır.” “Beldemizde yaşamayan(nüfusumuza oranı %1 mertebesinde olan, bir bakıma konuk) insanlara sözde hizmet için caminin restorasyonuna 2006 yılında 235.000,00.tl kaynak ayırmak, İmam Lojmanı yaptırmak ve bir imam tahsis etmek insan haklarının gereği(?!) ise Fethiyeli(Alevi)lerin %99’unun insan hakkı niye muallakta?

 Bu sorulara “temel insan hak ve hürriyetleri” açısından verilecek bir cevap, “elbette ki yoktur...”

  Dün bunları da konuşamayacak durumdaydık... Şükür şimdi(Henüz camiye gidenler gibi kasıla kasıla, gönül rahatlığı ve güvenle Cem Evlerine gidemiyoruz, hatta çekinmeden kendimizi ifade edip haklarımız arayamıyoruz…) fakat; TV’lerimiz, Dergilerimiz... var ve bu alanın inanç önderleri ile diğer aleviler olarak daha rahat konuşacak duruma geldik. Bunu Hükümetimizin AB müfredatına uyum çalışmalarına ve Avrupa’da başlatılan ve giderek ülkemize doğruda genişleyen “Alevi Örgütlenmesine” borçluyuz.

 Sesimiz hala burada çok kısık... Avrupa’da örgütlenen Alevi örgütlerinin sesi daha gür çıkmakta... 01 Temmuz’u 02 Temmuz’a bağlayan gece Almanya / Köln çevresindeki Alevi Derneği üyeleri “02 Temmuz 1993 yılında yapılan Madımak Katliamını Kınama ve katledilen canları anmak için” Sivas’a giden bir grup konuğu ağırladık.

Bu bayrağı hala Avrupa’da bulunan örgütlerimiz dalgalandırmakta, “bu grupta o kafilenin değerli üye, öncülerindendi. Bu duruşları ile bizlere örnek olup bizleri cesaretlendirdiler.”

 02 Temmuz 1993’katliamı ve Alevileri asimile etme politikalarını kınar, kayıp ettiğimiz canlarımızı rahmetle anarız.

   İnsanın, insan hakkını ihlal etmediği bir dünya dileğiyle.
a.s.

02 Temmuz 2010

continue reading

Stutgart Baden- Württemberg AKM’den Gelen Canlar

   Stutgart Baden- Württemberg AKM’den Ülkemize Sivas katliamının yıldönümü sebebiyle gelen canlarımız Türkiye’nin bir kaç yerini dolaşırken, Sivas’a gitmeden beldemize de geldiler…

     Canımız kardeşimiz rahmetli Ali Gögercin’in kabrini de ziyaret ettiler. Dualar okudular. Sonra Cem Evimizde, gelen canlarımıza geleneksel usullerle hazırladığımız yemeklerden ikram ettik.

     Kafile, beldemize uğrayan misafirlerden daha kalabalıktı. Yaşanan bazı olumsuzluklar, araçlarının bozulması gibi…  nedenle, konuklarımızın bir kısmı beldemize uğrayamadı.

    Bu gece yapılan ziyaretin ardından biraz dinlenip, aynı gece Sivas / Madımak otelinin yapıldığı yerde zamanında bulabilmek için telaşla yola koyuldular.

   Sevgili Ali’nin kızı Aylin’inde aralarında olmak üzere vedalaşarak bizden ayrıldılar.

   Değerli canlara bu örnek davranışlarından dolayı teşekkür eder ve bu gayretleri için kutlarız.



***



 Bu gün Cuma…  İslam inancı açısından “Cuma Namaz”larının ayrı bir yeri vardır. AKP’nin ve onun ardındaki güçlerin “Alevileri Asimile” etme anlayışının devamı olarak okunan “online Ezan” çağrısı sonucu, Fethiyeli olmayan bir grup Camiye gitti. Her zaman olduğu gibi… Bunlar devlet dairesi ile inşaatta çalışan işçi ile memurlar. İnançları gereği ibadetlerini yapmaya başları dik, şevkle, göğüslerini gere gere gidip geliyorlar.  Ben de hayranlıkla bakıyorum onlara. Kim inançlı, kim inançsız; kiminki Tanrı katında makbul, kiminki değil? Orasını Allah bilir. Hüküm O’nundur.

   Demokrasi: “çoğunluk idaresidir.” Bu tanım eksik olması hesabı ile yanlıştır. Demokrasi: “%99 çoğunluğun iktidarda olduğu bir yapıda, azınlıkta kalan %1’in haklarının hukuksal güvencede olduğu ve bu azıklıkla ve diğer çoğunluğun da “temel insan hak ve hürriyetlerine” dokunulmadığı, dokunulamadığı bir rejimdir… “Demokrat” yada “uygar insan” olmaksa, bu değerlere saygıyı içselleştirmiş insan demektir.

 İnançlar ve düşünceler eleştirilebilir; fakat kınanamaz. Farklılıklara saygı temel insan hakkıdır; dolaysı ile farklılığını açıklamak, yaymak ve yaşamakta bir insan hakkıdır…

 Bu zeminden harekâtla, cemaatinin olduğu yerlerde Cami yapılması(kamu kaynaklı değil) ve bu camilerden ezan okunması ve cemaatinin camiye gidip ibadet etmesi ise bir “insan hakkıdır ve buna saygı duyulmalı.”

   Geldik “zurnanın zırt dediği,” yere... Nüfusunun %99 Alevi olduğu, Cami Cemaatinin(yerleşik halk bakımından) olmadığı bir yerleşim yerinde bulunan tarihi cami ile minaresinin “sözde restorasyonu” için 235,000,00(İKİYÜZOTUZBENBİN)tl kaynak ayırmak ve ertesinde “online ezanı” oranın yerleşik halkının %99’una sormadan okutmak, “%1’in insan hak ve hürriyetine saygı ve hizmetin gereği” midir?...

 Alevilerin ibadethanesi “Cem Evleri ve Baba Damlarıdır.” “Beldemizde yaşamayan(nüfusumuza oranı %1 mertebesinde olan, bir bakıma konuk) insanlara sözde hizmet için caminin restorasyonuna 2006 yılında 235.000,00.tl kaynak ayırmak, İmam Lojmanı yaptırmak ve bir imam tahsis etmek insan haklarının gereği(?!) ise Fethiyeli(Alevi)lerin %99’unun insan hakkı niye muallakta?

 Bu sorulara “temel insan hak ve hürriyetleri” açısından verilecek bir cevap, “elbette ki yoktur...”

  Dün bunları da konuşamayacak durumdaydık... Şükür şimdi(Henüz camiye gidenler gibi kasıla kasıla, gönül rahatlığı ve güvenle Cem Evlerine gidemiyoruz, hatta çekinmeden kendimizi ifade edip haklarımız arayamıyoruz…) fakat; TV’lerimiz, Dergilerimiz... var ve bu alanın inanç önderleri ile diğer aleviler olarak daha rahat konuşacak duruma geldik. Bunu Hükümetimizin AB müfredatına uyum çalışmalarına ve Avrupa’da başlatılan ve giderek ülkemize doğruda genişleyen “Alevi Örgütlenmesine” borçluyuz.

 Sesimiz hala burada çok kısık... Avrupa’da örgütlenen Alevi örgütlerinin sesi daha gür çıkmakta... 01 Temmuz’u 02 Temmuz’a bağlayan gece Almanya / Köln çevresindeki Alevi Derneği üyeleri “02 Temmuz 1993 yılında yapılan Madımak Katliamını Kınama ve katledilen canları anmak için” Sivas’a giden bir grup konuğu ağırladık.

Bu bayrağı hala Avrupa’da bulunan örgütlerimiz dalgalandırmakta, “bu grupta o kafilenin değerli üye, öncülerindendi. Bu duruşları ile bizlere örnek olup bizleri cesaretlendirdiler.”

 02 Temmuz 1993’katliamı ve Alevileri asimile etme politikalarını kınar, kayıp ettiğimiz canlarımızı rahmetle anarız.

   İnsanın, insan hakkını ihlal etmediği bir dünya dileğiyle.
a.s.

02 Temmuz 2010

continue reading

4 Temmuz 2010 Pazar

Kan üzerine yapılan “hesaplar” tutmaz! /Ali Ekber PEKTAŞ

Sevgili okuyucular,

Türkiye’de, Kürtlerin yaşadığı coğrafyada, çatışmaların giderek ivme kazanmasıyla birlikte, kan üzerine yapılan “hesaplar” yoğunluk kazanmıştır. Savaş “naraları” giderek yankılanmakta, medyada manşetlerden büyük “puntalarla” verilmektedir.

Kan üzerine yapılan politikalar, kim tarafından yapılırsa, yapılsın, hamaset gösterileri olarak algılanmalıdır. Manşetten büyük “puntalarla” verilen haberlerde, son 30 yıllık savaş’ın faturasının, 50 bin insanımızın kaybedildiğidir. 50 bin insan, 50 bin can, bu insanların önemli bir bölümü henüz 20’li yaşlarda, hayata veda “ettirilmişler”dir. Peki, 50 bin yaşamın karşılığı ne? Koca bir hiç!

Bol keseden “vatan millet Sakarya” nutukları, buna karşılık kaybedilen bu kadar can. Topluma sürekli olarak “vatanın bölüneceği” korkusu dayatılıyor ve bu dayatmanın paralelinde savaş ortamına sürülen gencecik yaşamlar. Bol keseden “vatan millet Sakarya” nutukları atanların, bizzat kendi yakınları nedense “vatani görevlerini” yaparken savaşın sürdüğü coğrafyada bulunmak dahi istemiyorlar. Ne hikmetse; vatani görev yapmak sadece emekçilerin çocuklarına, yoksul insanların çocuklarına ve “şehit” düşmekte bunlara “nasip” olmaktadır.

Şehit olan çocukların aileleri kendi dünyalarıyla baş-başa kalırken, hamaset nutukları “atanlar” bu ülkenin “efendisi” olduklarını her fırsatta vurgularlar. Bunların önemli bir bölümü akan bu kandan nemalandıkları için, sürecin devam etmesinden taraftırlar. Bu nedenle her gün basın ve görsel medya karşına çıkıp, “vatan millet Sakarya” nutukları atabilmektedirler. Muazzam bir şekilde rant kapısı olarak görülen, savaş’ın devamlılığını sağlayabilmek için sürekli olarak savaş kışkırtılıcılığı gündemde tutulmaktadır.

Bu hamaset gösterilerini, kendine bilim “adamı” “akil” kişi “olgun gazeteci” gibi sıfatlarla toplum karşısında çıkarak açıklamalarını yapmaktadırlar.

Kendine “bilim adamı” yaftası takarak, “basın” kanallarını da kullanarak, kanal-kanal gezip, kan ve savaş üzerine kurgulanmış politik “öngörülerini” anlatanların, aslında salyalarını “salgıladıkları” iyi bilinmelidir.

Yer kürede, birçok ülkede ve ülkemizde de, yasal olarak savaş “kışkırtılıcılığı” yapmak suçtur. Merak ediyorum, güvenlik kuvvetlerine taş “attıkları” iddiası ile tutuklanan yüzlerce çocuk hakkında akıl almaz cezalar talep edilmektedir.

Ama her gün onlarca insanın yaşamına, hayattan “koparılmasına” sebep olan, savaş ve kan üzerine kurgulanmış açıklamalar yapanlar karşısında umursamaz bir tavır içinde olmalarını anlamakta “zorlanıyorum”. Bu gerçekler ise, yasaların mı çifte standart ta olduğu, yoksa bu yasaları uygulanmasında mı, iki “yüzlülük” var onu da anlamakta “zorlanıyorum”.

Hukukçular nerede? Yasa uygulayıcıları nerede? Yoksa savaş bu insanlarında mı, gözlerini kör etti.

Bir ülkede, benim ülkemde, Türkiye coğrafyasında, Anadolu da, hukuktan, adaletten, insan haklarından, evrensellikten bahis ediliyorsa. Savaş ve kan üzerine kurgulanmış açıklamalara, savaş kışkırtıcılığı yapılmasına asla müsaade edilmemelidir. Kendilerini emekli subay olarak, savaş kışkırtıcılığı yapmakla mükellef “kılan” birçok asker kökenli insan, bu cüreti nerden almaktadır. Bu yapılanlar hiçbir şekilde mazur görülemez.

Aynı şekilde Kürt silahlı güçlerinin, son günlerde savaşı tırmandırmaları da, maruz görülmemelidir. Silahlı eylemelerin, kentlerin içlerine kadar çekilmesi, “hedef” gözetmeksizin bombaların pimlerinin çekilmesi, mazur görülmemelidir. Silahlı eylemlerin, kentlere, özellikle büyük kentlere taşınması, toplumda kamplaşmaları beraberinde getirecektir. Bu tehlikeyi, Kürt hareketi iyi algılamalıdır. Bunun, kamplaşmanın “pimi çekilmiş” bomba kadar tehlikeli olduğu gerçeğini iyi kavramalıyız.

Esas görev demokrasi güçlerinindir!

Demokrasi güçlerine önemli görevler düşmektedir. Demokrasi güçleri gerekli hassasiyeti göstererek, silahların susması ve karşılıklı olarak, gerek Türk Silahlı Kuvvetleri ve gerekse de, Kürt silah güçleri silahları bırakmalıdırlar. Barış ortamının sağlanması için, diyalog ortamı oluşturularak demokratik adımların aksatmaksızın atılması için gerekli çaba harcanmalıdır.

Demokrasi güçleri bu konuda tampon ve motor güç olabilir. Aydınlar, sendikalar, alevi kurumları ve bilumum sivil toplum örgütleri zaman geçirmeksizin gerekli çalışmaları başlatmalıdırlar.

Seslerini, en azından, savaş kışkırtıcılar kadar, daha fazla haykırmalıdırlar. Meydanı boş bulan, “vatan millet Sakarya” nutuklarıyla, kan ve savaş üzerine kurgu yapan tacirlerden, daha fazla seslerini yükseltmelidirler. Ve gerekirse bu tacirlerin deşifre edilerek toplum içerisindeki “şahsiliklerine” dayanan etkileri kırılmalıdır.

Barış, inadına barış, demokrasi güçlerinin ana teması olmalıdır,

Silahlar, vakit geçirmeksizin; Kürt silahlı güçlerine karşı kullanılan silahlar, derhal susmalıdır. Operasyonlar ve sınır ötesi hareket derhal son bulmalıdır.

Kürt silahlı güçleri, ateşkes ilan edip, silahlara veda etmelidirler. Kentlerde silahlı eylemlere kesinlikle başvurulmamalıdır. Mümkün olduğunca çatışma ortamlarından kaçınılmalıdır.

Demokratik bir Türkiye için, en büyük “silah” silahlardan arınmış, diyalog’dan oluşan barıştır!

Bir dahaki yazımda görüşmek üzere,

Kritikleriniz için: analizoku1@web.de

28 Haziran 2010 Aliekber Pektaş

continue reading

Kan üzerine yapılan “hesaplar” tutmaz! /Ali Ekber PEKTAŞ

Sevgili okuyucular,

Türkiye’de, Kürtlerin yaşadığı coğrafyada, çatışmaların giderek ivme kazanmasıyla birlikte, kan üzerine yapılan “hesaplar” yoğunluk kazanmıştır. Savaş “naraları” giderek yankılanmakta, medyada manşetlerden büyük “puntalarla” verilmektedir.

Kan üzerine yapılan politikalar, kim tarafından yapılırsa, yapılsın, hamaset gösterileri olarak algılanmalıdır. Manşetten büyük “puntalarla” verilen haberlerde, son 30 yıllık savaş’ın faturasının, 50 bin insanımızın kaybedildiğidir. 50 bin insan, 50 bin can, bu insanların önemli bir bölümü henüz 20’li yaşlarda, hayata veda “ettirilmişler”dir. Peki, 50 bin yaşamın karşılığı ne? Koca bir hiç!

Bol keseden “vatan millet Sakarya” nutukları, buna karşılık kaybedilen bu kadar can. Topluma sürekli olarak “vatanın bölüneceği” korkusu dayatılıyor ve bu dayatmanın paralelinde savaş ortamına sürülen gencecik yaşamlar. Bol keseden “vatan millet Sakarya” nutukları atanların, bizzat kendi yakınları nedense “vatani görevlerini” yaparken savaşın sürdüğü coğrafyada bulunmak dahi istemiyorlar. Ne hikmetse; vatani görev yapmak sadece emekçilerin çocuklarına, yoksul insanların çocuklarına ve “şehit” düşmekte bunlara “nasip” olmaktadır.

Şehit olan çocukların aileleri kendi dünyalarıyla baş-başa kalırken, hamaset nutukları “atanlar” bu ülkenin “efendisi” olduklarını her fırsatta vurgularlar. Bunların önemli bir bölümü akan bu kandan nemalandıkları için, sürecin devam etmesinden taraftırlar. Bu nedenle her gün basın ve görsel medya karşına çıkıp, “vatan millet Sakarya” nutukları atabilmektedirler. Muazzam bir şekilde rant kapısı olarak görülen, savaş’ın devamlılığını sağlayabilmek için sürekli olarak savaş kışkırtılıcılığı gündemde tutulmaktadır.

Bu hamaset gösterilerini, kendine bilim “adamı” “akil” kişi “olgun gazeteci” gibi sıfatlarla toplum karşısında çıkarak açıklamalarını yapmaktadırlar.

Kendine “bilim adamı” yaftası takarak, “basın” kanallarını da kullanarak, kanal-kanal gezip, kan ve savaş üzerine kurgulanmış politik “öngörülerini” anlatanların, aslında salyalarını “salgıladıkları” iyi bilinmelidir.

Yer kürede, birçok ülkede ve ülkemizde de, yasal olarak savaş “kışkırtılıcılığı” yapmak suçtur. Merak ediyorum, güvenlik kuvvetlerine taş “attıkları” iddiası ile tutuklanan yüzlerce çocuk hakkında akıl almaz cezalar talep edilmektedir.

Ama her gün onlarca insanın yaşamına, hayattan “koparılmasına” sebep olan, savaş ve kan üzerine kurgulanmış açıklamalar yapanlar karşısında umursamaz bir tavır içinde olmalarını anlamakta “zorlanıyorum”. Bu gerçekler ise, yasaların mı çifte standart ta olduğu, yoksa bu yasaları uygulanmasında mı, iki “yüzlülük” var onu da anlamakta “zorlanıyorum”.

Hukukçular nerede? Yasa uygulayıcıları nerede? Yoksa savaş bu insanlarında mı, gözlerini kör etti.

Bir ülkede, benim ülkemde, Türkiye coğrafyasında, Anadolu da, hukuktan, adaletten, insan haklarından, evrensellikten bahis ediliyorsa. Savaş ve kan üzerine kurgulanmış açıklamalara, savaş kışkırtıcılığı yapılmasına asla müsaade edilmemelidir. Kendilerini emekli subay olarak, savaş kışkırtıcılığı yapmakla mükellef “kılan” birçok asker kökenli insan, bu cüreti nerden almaktadır. Bu yapılanlar hiçbir şekilde mazur görülemez.

Aynı şekilde Kürt silahlı güçlerinin, son günlerde savaşı tırmandırmaları da, maruz görülmemelidir. Silahlı eylemelerin, kentlerin içlerine kadar çekilmesi, “hedef” gözetmeksizin bombaların pimlerinin çekilmesi, mazur görülmemelidir. Silahlı eylemlerin, kentlere, özellikle büyük kentlere taşınması, toplumda kamplaşmaları beraberinde getirecektir. Bu tehlikeyi, Kürt hareketi iyi algılamalıdır. Bunun, kamplaşmanın “pimi çekilmiş” bomba kadar tehlikeli olduğu gerçeğini iyi kavramalıyız.

Esas görev demokrasi güçlerinindir!

Demokrasi güçlerine önemli görevler düşmektedir. Demokrasi güçleri gerekli hassasiyeti göstererek, silahların susması ve karşılıklı olarak, gerek Türk Silahlı Kuvvetleri ve gerekse de, Kürt silah güçleri silahları bırakmalıdırlar. Barış ortamının sağlanması için, diyalog ortamı oluşturularak demokratik adımların aksatmaksızın atılması için gerekli çaba harcanmalıdır.

Demokrasi güçleri bu konuda tampon ve motor güç olabilir. Aydınlar, sendikalar, alevi kurumları ve bilumum sivil toplum örgütleri zaman geçirmeksizin gerekli çalışmaları başlatmalıdırlar.

Seslerini, en azından, savaş kışkırtıcılar kadar, daha fazla haykırmalıdırlar. Meydanı boş bulan, “vatan millet Sakarya” nutuklarıyla, kan ve savaş üzerine kurgu yapan tacirlerden, daha fazla seslerini yükseltmelidirler. Ve gerekirse bu tacirlerin deşifre edilerek toplum içerisindeki “şahsiliklerine” dayanan etkileri kırılmalıdır.

Barış, inadına barış, demokrasi güçlerinin ana teması olmalıdır,

Silahlar, vakit geçirmeksizin; Kürt silahlı güçlerine karşı kullanılan silahlar, derhal susmalıdır. Operasyonlar ve sınır ötesi hareket derhal son bulmalıdır.

Kürt silahlı güçleri, ateşkes ilan edip, silahlara veda etmelidirler. Kentlerde silahlı eylemlere kesinlikle başvurulmamalıdır. Mümkün olduğunca çatışma ortamlarından kaçınılmalıdır.

Demokratik bir Türkiye için, en büyük “silah” silahlardan arınmış, diyalog’dan oluşan barıştır!

Bir dahaki yazımda görüşmek üzere,

Kritikleriniz için: analizoku1@web.de

28 Haziran 2010 Aliekber Pektaş

continue reading

Pir Sultan ın, ozanların diyari Sivas / Ali Ekber PEKTAŞ

Sevgili canlar,

17 yıl tamı-tamına 17 yıl. Yıl 1993 günlerden Cuma, 2 Temuz, Anadolu'nun orta yerinde yangın yeri, Pir Sultan ın, ozanların diyari Sivas.

Yangının tam orta yerinde, 33 can şiir'lerini okumak, türkü'lerini söylemek, semah'larını dönmek için geldikleri Sivas'ta, cayır-cayır yandılar. 33 canımızla birlikte 2 otel görevliside bu yangında yaşamını kaybettiler. Onlarda bize can oldular.

Bugün 2 Temuz 2010 tam 17 yıl sonra, yüz kişi ile başlayan, 33 can'ı anma etkinlilkleri, bugün 100 Bin'i aşkın insan seline dönüştü. hep birlikte haykırdılar, Koray, Nesimi, Hasret, Serpil, Carina, Asaf, Metin ve diğerleri, ölümsüzdürler!

Yüzbinlerin sel olmasında Avrupa Alevi Hareketi ve AABK Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu ve sevgili Başkanı Turgut Öker'in önemli dercede emeği vardır.

Sivas'ta haykıran yüz bin yürek, yumruk oldular, bir can oldular. Haykırışlar gökkubbedeki atmosferin dışına çıkarak, evrenin her karesine yayıldı.

Bu gece yıldızlar daha çok parıldayarak, yerküredeki insanlığa selam duracaklar. Çünkü, evrende parıldayan her yıldıza, Sivas'ta yanan, ateşte "nara" duran, ve "çeliğe su verenlerin" isimlerini verdik.

Sıvas'ta katliamda yanarak yaşamlarını kaybeden canlarımızı saygıyla anıyoruz.

Yarın ve Pazar günü, Çorum katliamının 30. yıl dönümü, çeşitli etkinliklerde hafızalrımızda terarlanacaktır.

Bu nedenle, Çorum'da faşist ve devlet güçlerinin ortaklaşa düzenlediği bu katliamıda lanetlemek için, Aleviler, demokrasi güçleri Çorum'da olacaklar. hep bir ağızdan Çorum katliamını lanetlerken, aynı zamanda kültürel etkinliklerle Çorum'da yaşamını kaybedenler anılacaktır. Aleviler ve Demokrasi güçleri Sivas'ta gösterdikleri duyarlılığı, Çorum'dada gösterceklerdir.

not: bazı canlarımızın yazdıkları gibi, Sivas'ta "37 canımız" yaşamını kaybetmedi. Sivas Madımak yangınında ölenlerin sayısı 37'dir. Ama ölenlerden, 2'si otel görevlisi, diğer 2'si ise yangına, katliama katılan katillerdir.

bu konuda yazı yazanların dikkatini çekmek için bu notu yazmayı uygun gördüm.

Yinede, Sivas konusunu önemseyip yazanların, ellerine ve kalemlerine sağlık.



Aliekber Pektaş 02.07.2010
Tarih: 03/07/2010, 0:53, GMT +3


Isim: AliekberPektaş
E-mail: analizoku1@web.de
Konum: Yazar
Numara: 1.495

continue reading

Pir Sultan ın, ozanların diyari Sivas / Ali Ekber PEKTAŞ

Sevgili canlar,

17 yıl tamı-tamına 17 yıl. Yıl 1993 günlerden Cuma, 2 Temuz, Anadolu'nun orta yerinde yangın yeri, Pir Sultan ın, ozanların diyari Sivas.

Yangının tam orta yerinde, 33 can şiir'lerini okumak, türkü'lerini söylemek, semah'larını dönmek için geldikleri Sivas'ta, cayır-cayır yandılar. 33 canımızla birlikte 2 otel görevliside bu yangında yaşamını kaybettiler. Onlarda bize can oldular.

Bugün 2 Temuz 2010 tam 17 yıl sonra, yüz kişi ile başlayan, 33 can'ı anma etkinlilkleri, bugün 100 Bin'i aşkın insan seline dönüştü. hep birlikte haykırdılar, Koray, Nesimi, Hasret, Serpil, Carina, Asaf, Metin ve diğerleri, ölümsüzdürler!

Yüzbinlerin sel olmasında Avrupa Alevi Hareketi ve AABK Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu ve sevgili Başkanı Turgut Öker'in önemli dercede emeği vardır.

Sivas'ta haykıran yüz bin yürek, yumruk oldular, bir can oldular. Haykırışlar gökkubbedeki atmosferin dışına çıkarak, evrenin her karesine yayıldı.

Bu gece yıldızlar daha çok parıldayarak, yerküredeki insanlığa selam duracaklar. Çünkü, evrende parıldayan her yıldıza, Sivas'ta yanan, ateşte "nara" duran, ve "çeliğe su verenlerin" isimlerini verdik.

Sıvas'ta katliamda yanarak yaşamlarını kaybeden canlarımızı saygıyla anıyoruz.

Yarın ve Pazar günü, Çorum katliamının 30. yıl dönümü, çeşitli etkinliklerde hafızalrımızda terarlanacaktır.

Bu nedenle, Çorum'da faşist ve devlet güçlerinin ortaklaşa düzenlediği bu katliamıda lanetlemek için, Aleviler, demokrasi güçleri Çorum'da olacaklar. hep bir ağızdan Çorum katliamını lanetlerken, aynı zamanda kültürel etkinliklerle Çorum'da yaşamını kaybedenler anılacaktır. Aleviler ve Demokrasi güçleri Sivas'ta gösterdikleri duyarlılığı, Çorum'dada gösterceklerdir.

not: bazı canlarımızın yazdıkları gibi, Sivas'ta "37 canımız" yaşamını kaybetmedi. Sivas Madımak yangınında ölenlerin sayısı 37'dir. Ama ölenlerden, 2'si otel görevlisi, diğer 2'si ise yangına, katliama katılan katillerdir.

bu konuda yazı yazanların dikkatini çekmek için bu notu yazmayı uygun gördüm.

Yinede, Sivas konusunu önemseyip yazanların, ellerine ve kalemlerine sağlık.



Aliekber Pektaş 02.07.2010
Tarih: 03/07/2010, 0:53, GMT +3


Isim: AliekberPektaş
E-mail: analizoku1@web.de
Konum: Yazar
Numara: 1.495

continue reading

9 Haziran 2010 Çarşamba

Komplocular iş, “başında“ /Ali Ekber Pektaş

Sevgili okuyucular,

Komplocular iş,“başında“ Türkiye’de komplo teorileri ve komplo yoluyla birbirlerine ayak “oyunları“ yine gündemde.

Son günlerin öne çıkan popüler komplosu CHP’nin genel başkanı Deniz Baykal’a yapılan , “komplodur.“ Deniz Baykal, CHP Milletvekillerinden Nesrin Baytok’la, “uygunsuz“ görüntülerin bulunduğu bir kaset veya video görüntüleri internet kanalıyla kamuoyunun izlemesine ve deşifresine sunuldu.

Görüntülerin internet aracılığıyla şantaj aracı olarak kullanılması, gerçektende bir komplodur. Şantaj her yönüyle ahlaki değerlerin, bir insanın özel yaşamının ayaklar altına alındığı çirkin bir saldırıdır. Bu tür saldırılar, kime yapılırsa yapılsın çirkin ve alçakça bir saldırı kapsamında değerlendirmelidir. Bu tür şantajları kimler yaparsa yapsın, alçakça bir komplonun içinde olduğu bilinmelidir.

Bu tür şantaj ve komplolara karşı, demokrasi güçlerinin tavrı şiddetle kınamak ve mağdurun yanında yer almaktır. Ama burada kimin mağdur olduğu iyice analiz edilmeli ve başkalarının ayak oyunlarına gelinmemelidir.

Gelelim CHP lideri Deniz Baykal’a yapıldığı iddia edilen “komplo ve şantaja.1 Burada mağdur olan birisi olduğuna inanıyorum. Mağdur olan ise, Nesrin Baytok, olduğudur. Peki, neden mağdurdur. Herseyden önce Nesrin Baytok bir bayandır. Bayan olması dolayısı ile toplumsal “değerlerimizde“ farklı bir bakış açısı ile yaklaşılmaktadır.

Bunun somut olarak kamuoyuna yansıması ve basında yer alması ve kamuoyunda tartışma biçimi bunun açık kanıtıdır. Burjuva basın ve “kelli felli“ adamlar sanki sadece mağdur “olan“ Baykal’mış gibi mangalda kül bırakmamaya çalışıyorlar. Baykal’ı içine düştüğü bu, “aşk ilişkisinden” çekip almak için gereken özen gösterilmektedir.

Nesrin Baytok, bu konuda yapılan yanlışın tarafı’da olsa, şu en çok mağdur olan taraftır. Ama Nesrin Baytok un sesiz kalması sanki “suçlu bulundu“ ve olay çözüldü, ”görüntüsü” vermektedir.

Bugün, bu olay, bir deyimle komplo vesilesi ile bir gerçek net, olarak ortaya çıkmıştır. Türkiye’de kadının, “adı yok“ çağ dışı anlayışının ne kadar güçlü ve hâkim zihniyet olduğunun bir tezahürüdür. Bu olayda gerek Deniz Baykal ve gerekse Nesrin Baykot’un isimlerinin geçmesi ve olayın içinde yer almaları vakanın bir başka boyutudur.

Türk hâkim zihniyeti, Baykal’ın “onurunu“ kurtarma “çabası” içine girmişlerdir. Olayın bir mağduru olan Nesrin Baytok ise sanki “vaka mankeni“ gibi kenarda bırakılmaktadır.

Lafa geldiğinde, mangalda kül bırakmayan, Türk ahlakının ve geleneklerinin “bekçiliğini“ yaptığını zannedenlerin, söyleyecek sözlerde kalmamış artık. Erkek egemen anlayışın asli görevi, Deniz Baykal’ın “onurunu“ kurtarmaktan ibarettir.

Burjuva basın, Baykal‘ın yaptığı çapkınlık’a değil, “onurunun“ kurtarılması ve aklanmasına yönelik açıklamalara yer vermektedir.

Komplo teorileri,

Türkiye’de komplo veya şantaj ilk defa yapılmamaktadır. Türkiye’deki iktidarı gasp edenlerin bu tür şantaj ve komplolara dönem –dönem başvurdukları kamuoyunca bilinmektedir. Bu komployu da yadırgamama gerekmemektedir.

Deniz Baykal’a yapılan bu “komplo“ veya görüntüler, kamuoyunda fazla dikkat çekmemesi için, CHP yöneticileri bir başka “komployla“ karşılık vererek, vakayı aşmaya çalıştılar.

CHP yöneticileri, Deniz Baykal’a suikast girişiminde bulunulduğu iddiası ile basın karşısına çıktılar. Hatta bu konuda hedefte gösterdiler. Utangaç bir şekilde gösterilen hedef ise, şişli belediye başkanı Mustafa Sarıgül ve çevresidir. Bu konuda bir şeyler söylemek tabiî ki bu aşamada doğru olmayacaktır. Ama ileri sürülen bu savların, Önder Sav tarafından medyaya açıklanınca insanın bu konuda hayallerini biraz zorlayarak düşünmesi gerekmektedir.

Baykal’ın istifası,

10. Mayıs 2010 Tr.saat’i 13,30 Deniz Baykal basın açıklaması yapıyor. Vakaya ilişkin hiç bir açıklamada bulunmuyor. Ne yalanlıyor. Nede kabulleniyor.

Fetullah Gülen hazretlerine hürmetlerini sunarak saygınlığını ifade ediyor. “ İktidarın samimiyetine inanmıyorum, ama ABD’den Prenssilvanya’dan aldığım mesajlara’da inanıyorum.“ ABD’den Prenssilvanya’dan ne “mesajlar“ aldığını bilemem. Ama bu mesajı okumak istediğimizde çıkan sonuç. ABD ve Fettullah Gülen’e ve cemaatine, saygı ve hürmette kusur etmediğinin göstergesi olduğu alenidir.

Baykal, bu açıklaması ile AKP‘ye karşı bir gol atma girişiminde bulunduğunu zannetmektedir. Ama en büyük gol’ü aslan sosyal demokratlara attığını da kabullenmeliyiz.

Ayrıca, bu basın açıklamasının en önemli olan bölümü ise, “bu kaçmak anlamına gelmez Tam tersine bu bir meydan okumadır. Bu anlayışla bugün genel başkanlıktan istife ediyorum“

Aslında Baykal burada bir yerlere göndermede bulunuyor. Bu istifa girişimi ile hem yapmış olduğu, “kaçamağı“ kaçamak, çok “ahlaki“ bir çerçeve içinde “yaşanmıştır.“ aklamaya veya saklamaya çalışırken, diğer yandan CHP içindeki muhaliflere aba altından sopa’da göstermiş oluyor.

Bir noktayı kaçırmamak gerekir. Baykal, istifa ettiği imasıyla, aslında CHP içindeki muhaliflerine karşı, bir komplo girişiminde bulunmuştur. Zaten Baykal’ın ifadelerinin arasında bu komplonun emarelerini bulmak yeterince mümkündür.

CHP’nin derin kadrolarının açıklamaları, bu gerçeğin altını kalın çizgilerle çizilmesini beslemektedir. Aradan 24 saat dahi geçmeden Baykal’ın yeniden CHP’nin başına geçeceği açıklamaları ayyuka çıkmıştır. İstanbul Milletvekili Mehmet Sevingen’nin açıklamaları Baykal’ın yeniden Genel Başkanlık için yarışacağının açık kanıtıdır.

Baykal böylece kendi geleceğini iyice garantiye almak uğraşlarının bir parçası olarak, mağduriyeti oynayacaktır. Ülkede mağduriyeti oynayanların, pirim yaptığı bilinmektedir. Ama, ”sexy kaçamağı” görüntüleri pirim yapar mı bilemem. Baykal’ın bu komplodan yola çıkarak mağduriyeti oynayacağı, ne kadar ustalığı makul görülse de, komploculukta ustalığı da o kadar makul görülmelidir.

Baykal samimi ise, istifasından geri dönmez. Ama nerde samimilik, Baykal yıllardır gasp ettiği genel başkanlık koltuğunu bırakmaz. En azından efendileri bıraktırmaz.

Bu talep, yani Baykal’ın CHP’nin başında kalma talebi, aslında Türkiye Cumhuriyetine hâkim olan, “efendilerin“ ortak talebidir. Ergenekoncuların bir avukat‘a ihtiyacı olduğunu unutmayalım. Deniz Baykal’ın, “gerekirse Ergenekoncuların avukatı olurum“ açıklaması hiçte yabana atılmamalıdır.

Önümüzdeki süreçte yeni-yeni komplo ve şantajlar gündeme geldiğinde hiç şaşırılmamalıdır.

Komploların “mağduru” ve komplocuların aynı kişiler oldukçaları, kamuoyunca bilinmelidir. Aslında bunlar AKP, CHP, MHP’nin, ta kendisidir. Bunların karşısındakilerin veya birbirlerinin ayaklarını kaydırmak için komplolara başvurmaları önemli değildir. Hepsinin ortak özelliği, Türkiye halkına, demokrasi güçlerine, Alevilere, Kürtlere ve ülkede yaşayan azınlıklara karşı komplocu ve şantajcı olmalarıdır. Şantaj ve komploda, Baykal, Erdoğan, Bahçeli’nin, birbirlerinden aşağı kalacak yanları yoktur. Hepside aynı yolun yolcularıdır. Bunlar çürüyen sistemin dişlileri arasında mekanize olan piyonlardır.

Türkiye halkı şantajlardan, komplolardan gerçekten kurtulmak istiyorsa, ülkeyi yöneten ve kendilerini ülkenin ”efendileri” olduklarını iddia ederek, ülke yönetimini gasp edenlerden kurtulmakla olacaktır.

Öyleyse, komplo teorileri üzerine kurulu bu oligarşi k, düzenden kurtulmanın yolları aranmalıdır.

Demokrasi güçleri kendilerine güvenmelidirler. Bu komplocu düzenle hesaplaşmalıdırlar.

Kritikleriniz için: aliekber.pektas@yoltv.eu 12.05.2010

continue reading